Kayrevan

Kayrevan, Tunus'un orta kesiminde, denizle dağlar arasındaki bir ovada yer alan şehirdir. Emevîler'in İfrîkıye valisi Ukbe b. Nâfi, şehri 670'te (h. 50) fetihlerin kalıcılığını sağlamak için bir ordu üssü olarak kurdu; şehrin adı da 'ordugâh' anlamındaki bu işlevden gelir.

Kayrevan beş asır boyunca İfrîkıye'nin başşehri oldu ve özellikle Ağlebîler döneminde (800–909) parlak günler yaşadı. Ulu Cami bugünkü ölçülerine 836'da Ağlebî emîri I. Ziyâdetullah'ın yeniden inşasıyla ulaştı; şehrin su ihtiyacını karşılayan dev havuzlar ve 866 tarihli Üç Kapılı Cami de bu döneme aittir. 11. yüzyılda Benî Hilâl kuşatmaları sonrasında şehir önemini kaybetti; 1534'te Osmanlı hâkimiyetine girdi.

UNESCO 1988'de Kayrevan'ı Dünya Mirası Listesi'ne aldı. Alan medine ve banliyöleri, Ağlebî havuzları ve Sîdî Sâhib Zaviyesi'nden oluşur. Sîdî Sâhib, sahabeden kabul edilen Ebû Zem'a el-Belevî'nin kabri etrafında gelişmiş ve Tunuslular'ın en çok ziyaret ettiği türbelerden biridir.

UNESCO, Kayrevan'ı Mağrib'deki en eski Arap-Müslüman üs ve bölgenin başlıca kutsal şehirlerinden biri olarak tanımlar. Ulu Cami, Mağrib'deki pek çok caminin modeli oldu; Üç Kapılı Cami ise süslemeli cephesi bilinen en eski İslami yapıdır.

Şehir, İslam'ın Kuzey Afrika'ya yayılışının ilk yüzyıllarını ve Mâlikî fıkıh geleneğinin bölgedeki gelişimini anlamak için temel bir duraktır.