Necef

Necef, Kûfe'nin yaklaşık 10 km batısında, bir plato üzerinde yer alan ve Hz. Ali'nin kabri olarak kabul edilen türbenin çevresinde gelişen şehirdir. Hz. Ali 661'de Kûfe'de şehit edildikten sonra kabri, zarar görmesinden endişe edildiği için gizli tutuldu. Yaygın kabule göre kabrin yeri Abbâsîler döneminde bilinir hâle geldi; Hârûnürreşîd devrinde (786–809) resmen tanınıp türbe devlet eliyle onarıldı ve Necef bu dönemden itibaren bir yerleşim merkezine dönüştü.

Bağdat'taki çatışmalar nedeniyle 1055'te buraya gelen Şeyhüttâife Ebû Ca'fer et-Tûsî ile birlikte Necef, Şiî ilim geleneğinin (havza) başlıca merkezlerinden biri oldu. Türbe; Hamdânîler, Büveyhîler, İlhanlılar, Safevîler ve Osmanlılar döneminde onarıldı ve genişletildi. I. Şah Abbas külliyeyi yeniden inşa ettirdi, Nâdir Şah 1743'te kubbe ve cepheyi altınla kaplattı; Sultan Abdülaziz ile II. Abdülhamid de onarım yaptırdı.

Şehrin kuzeyinde uzanan Vâdi's-Selâm Mezarlığı, türbeye yakın defnedilme arzusuyla yüzyıllar boyunca genişleyerek dünyanın en büyük mezarlıklarından biri hâline geldi. Necef ile Kûfe arasındaki mesafe bugün kapanmıştır; Kûfe Mescidi kısa bir araç yolculuğu uzaklığındadır.

İmam Ali Türbesi, Hz. Ali'nin kabri olarak yüzyıllardır ziyaret edilir ve Necef'i Şiî dünyasının en önemli ziyaret şehirlerinden biri yapar. Encyclopaedia Iranica, türbenin tarih boyunca hem Sünnî hem Şiî yöneticilerce himaye edildiğini ve ziyaret edildiğini vurgular.

Necef, 11. yüzyıldan bu yana Şiî fıkıh ve kelâm eğitiminin merkezlerinden biridir; en büyük merci-i taklidlerin çoğunlukla bu şehirde yaşaması da bununla ilgilidir.