Granada

Granada, Arap kaynaklarındaki adıyla Gırnata, Sierra Nevada eteklerinde Darro ve Genil nehirlerinin buluştuğu yerde kurulmuş şehirdir. 11. yüzyılın başında Zîrîler'in başşehri olarak öne çıktı; 1238'de Muhammed b. Yûsuf b. Nasr'ın şehri almasıyla kurulan Nasrî Emirliği yaklaşık 250 yıl boyunca Endülüs'teki son Müslüman devlet olarak varlığını sürdürdü.

Şehrin simgesi olan Elhamra, Sabika tepesi üzerinde kurulmuş bir saray şehirdir: askerî kale Alcazaba, Nasrî sarayları ve Generalife bahçeleri bu bütünün parçalarıdır. Darro vadisinin karşısındaki Albaicín ise dar sokakları, küçük meydanları ve bahçeli evleriyle Endülüs dönemi şehir dokusunu koruyan mahalledir. Aşağı şehirde Nasrî dönemine ait medrese, han ve hamam kalıntıları bulunur.

2 Ocak 1492'de şehir, Nasrî emîri Ebû Abdullah'ın (Boabdil) teslimiyle Katolik Hükümdarlar'ın eline geçti. UNESCO, Elhamra ve Generalife'yi 1984'te Dünya Mirası Listesi'ne aldı ve 1994'te Albaicín'i de alana ekledi. 2003 yazında Albaicín'de açılan Granada Büyük Camii, resmî sitesine göre 500 yıllık bir aradan sonra bu geleneğin yeniden sürdürülmesini simgeler.

UNESCO'ya göre Elhamra, İslam dönemine ait günümüze korunarak ulaşmış tek saray şehirdir ve Nasrî sanatının en iyi örneğidir. Alçı, ahşap ve çini süslemelerle ayet, dua ve şiirlerden oluşan kitabeler, yapıyı adeta 'konuşan bir mimari' hâline getirir.

Granada, Endülüs'teki Müslüman siyasi varlığının sona erdiği şehir olarak İslam tarihinde ayrı bir yere sahiptir. Nasrî medresesi Yûsufiye, Endülüs'te devlet eliyle kurulmuş tek medrese olarak ilim tarihi açısından da önemlidir.